طراحی دارو در حال دستخوش یک انقلاب بزرگ است، زیرا بیماری ها همچنان در حال پیشرفت هستند و هر بیماری منجر به بیماری دیگری می شود. کار ما بر روی یک سری از مهارکنندههای ضد زانتین اکسیداز سنتز شده متمرکز است که هدف آن توسعه مهارکنندههای جدید است. یک مطالعه محاسباتی برای شناسایی ویژگیهای ساختاری بازدارنده گزانتین اکسیداز یک سری از مهارکنندههای تری آزول با استفاده از روش محاسباتی انجام شد. مدل بهینه ایجاد شده از CoMFA و CoMSIA/SEA با موفقیت برای قابلیت پیش بینی آن مورد ارزیابی قرار گرفت. تجسم نقشههای کانتور هر دو مدل نشان داد که اصلاح جایگزینها نقش کلیدی در افزایش فعالیت بیولوژیکی مهارکنندههای ضد نقرس دارد. نتایج اتصال مولکولی برای کمپلکسهای N°8-3NVY و N°22-3NVY به ترتیب نمرات 22/7- کیلوکالری در مول و 36/8- کیلوکالری بر مول را نشان داد که نشان دهنده میل ترکیبی قابل توجهی برای آنزیم است. کمپلکس N°8-3NVY دو پیوند هیدروژنی با SER 69 و ASN 71، سه پیوند آلکیل با ALA 70، LEU 74، و ALA 75، و یک پیوند Pi-Pi T شکل با PHE 68 تشکیل میدهد. کمپلکس N°22-3NVY با سه پیوند هیدروژنی 22-3NVY، و سه هیدروژن I99 و HAR29 تشکیل میدهد. 91، و یک پیوند هالوژن با LEU 128 در 3.60 Å. یک مطالعه MD نشان داد که کمپلکس N°22-3NVY در طول شبیه سازی بسیار پایدار باقی مانده است.
بنابراین، ما شش مولکول جدید پیشنهاد کردیم، فعالیتهای مهاری ضد نقرس آنها با استفاده از دو مدل پیشبینی شد و آنها از نظر قانون Lipinski و خواص ADMET مورد ارزیابی قرار گرفتند. نتایج نشان میدهد که هر دوی Pred 4 و Pred 5 دارای خواص فارماکوکینتیک بهتری نسبت به مولکول قوی ارتفاع در سریهای مورد مطالعه هستند، و این دو ترکیب را کاندیدای ارزشمندی برای داروهای جدید ضد نقرس میکند. متعاقبا، با استفاده از مطالعه DFT برای ارزیابی خواص واکنشپذیری شیمیایی این دو ترکیب پیشنهادی، نتایج شکاف انرژی نشان داد که هر دو حالت پذیری مجدد مولکولها و واکنشپذیری مجدد شیمیایی را نشان میدهد.
